دروغگو ( 3 ) آيا آنهايى كه عمل بد مىكنند چنين گمان مىكنند كه توانند بر ما سبقت گيرند بد حكم و قضاوتى است كه از آنها ناشى مىگردد ( 4 ) كسى كه اميدوار باشد بملاقات رحمت خدا محققا آن مدّتى كه ( خدا معيّن نموده ) هر آينه خواهد آمد و خدا شنوا و دانا است ( 5 ) كسى كه مجاهده نمود جز اين نيست كه نفعش عايد خودش مىگردد زيرا كه خداوند غنى و بىنياز از تمام عالميان است ( 6 ) و كسانى كه ايمان آوردند و عمل نيكو نمودند البته ما محو مىكنيم اعمال بد آنها را و محققا و البته به آنان پاداش خواهيم داد بنيكوتر از آنچه عمل نمودند ( 7 ) . توضيح آيات الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ سخنان مفسرين در شأن نزول آيه ( 1 ) اين آيه در شأن گروهى نازل شد كه از مكه خواستند هجرت كنند بمدينه مشركين راه را بر آنان بستند و آنها را به مكه برگردانيدند و چون شنيدند كه اين آيه در باره آنها نازل گرديده با مشركين جنگ نمودند و گروهى از آنان كشته شدند و گروهى از دست آنها جستند و بمدينه رسيدند . ( قتاده و شعبى ) ( 2 ) اين آيه در شأن عمّار ياسر فرود آمده كه مشركين در مكه وى را اذيت نمودند و او بر جفاى آنها صبر نمود . ( ابن جريح و ابن عمير ) ( 3 ) اين آيه در شأن مردى فرود آمد كه نام وى مهجع بود و او را روز بدر كشتند مادرش جزع مينمود خداى تعالى اين آيه را فرستاد و رسول اكرم « ص » فرمود او اول كسى بود از شهداء جنگ بدر كه ببهشت خوانده شد . ( مقاتل ) و بعضى از مفسرين در توجيه ( الم ) گفته‌اند الف اشاره به اللَّه ، لام به لطيف ميم به مجيد ، يعنى اللَّه منم روى نما بطاعت من لطيف منم اخلاص در عبادت فرو مگذار مجيد منم بزرگى ديگران را مسلّم مدار .